Tuning mechaniczny – polega na modyfikacjach silnika, układu napędowego, paliwowego i podwozia samochodu albo motocykla, dzięki którym osiąga się polepszenie parametrów technicznych i właściwości jezdnych.
Zakres przekształceń uzależniony jest od przeznaczenia pojazdu i zasobności kieszeni posiadacza. Najszerszy zakres tuningu spotyka pojazdy przeznaczone do udziału w rajdach.
Źle przeprowadzony tuning mechaniczny ma możliwość dać rezultaty odmienne od oczekiwanych, powodując pogorszenie właściwości trakcyjnych samochodu, obniżenie dynamiki, skrócenie żywotności silnika i tym podobne.
Przykładowo samo obniżenie zawieszenia poprzez skrócenie sprężyn stwarza edycję geometrii zawieszenia, przez co mimo obniżenia środka ciężkości spada przyczepność na zakrętach!
Źle dobrany i źle ustawiony spojler również obniża osiągi pojazdu poprzez zwiększenie oporu powietrza, nie dając w zamian polepszenia przyczepności.
Instalacja filtra powietrza o zwiększonej przepustowości (w szczególności tyczy się to tanich filtrów stożkowych) nie dość że ma możliwość pogorszyć charakterystykę pracy silnika to jeszcze może znacznie skrócić jego żywotność.
Tuning elektroniczny ma cel jednakowy, co tuning mechaniczny, niemniej jednak mając na uwadze na to, że dotyczy przeróbek oprogramowania elektronicznego modułu sterowania silnika, może być wyróżniony jako osobna kategoria.
Ponieważ producenci silników spalinowych pozostawiają pewną rezerwę mocy i momentu obrotowego w seryjnym oprogramowaniu sterownika silnikowego. Posiada ona na celu pewność bezpieczeństwa jednostki napędowej w przypadkach bardzo wysilonej pracy albo bardzo złych warunków pracy dla silnika. Bezpieczne przyrosty dla silników wolnossących to ok. 5% oryginalnej mocy, dla silników doładowanych 20%, a nawet 50% nominalnej mocy.